( 1 ) سپس فرمود ( 11 ) : « همانا تو بيم مؤثر دهى كسانى را كه پيروى كنند از ذكر ( يعنى امير المؤمنين ) و بترسند از خداى رحمان در نهانى ، مژده ده به آنها ( اى محمد ) به آمرزش و مزد گرامى و ارجمند » . ( 2 ) 91 - محمد بن فضل گويد : از ابو الحسن الماضى ( ع ) پرسيدم از قول خدا عز و جل ( 8 سوره صف ) : « مىخواهند نور خدا را با پف دهان خود خاموش كنند » در جواب فرمود : يعنى مىخواهند ولايت امير المؤمنين را با پف دهان خود خاموش كنند ، گفتم : « و خدا اتمام‌كنندهء نور خود است » فرمود : خدا امامت را به اتمام رساند . براى قول او عز و جل ( 8 سوره تغابن ) : « آن كسانى كه گرويدند به خدا و رسولش و نورى كه فرو فرستاديم » نور ، همان امام است ، ( 9 سوره تغابن ) : « او است آن كه فرستاده رسول خود را به رهبرى و كيش درست » فرمود : يعنى او است كه به رسول خود فرمان داده براى ولايت و امامت وصى او ، و ولايت همان كيش حق است ، گفتم : « تا او را بر همهء دين‌ها پيروز كند » فرمود : در وقت ظهور امام قائم او را بر همهء دين‌ها پيروز كند ، فرمود : خدا مىفرمايد : « و خدا اتمام‌كنندهء نورِ خود است ( كه ولايت امام قائم باشد ) و گر چه كافران را بد آيد ( از ولايت على ع ) » گفتم : اين نازل شده است ؟ فرمود : آرى ، اين حرف نازل است و امّا آن ديگرى تأويل است . من گفتم ( 3 سوره منافقون ) : « اين براى آن است كه ايمان آوردند و سپس كافر شدند » فرمود : خدا تبارك و تعالى هر كس را كه در ولايت وصى از پيغمبرش پيروى نكرده منافق ناميده و هر كه امامت وصى او را انكار كرده چون منكر خود محمد مقرر كرده و در بارهء آن قرآن نازل كرده و فرموده : اى محمد « وقتى منافقان